Tilbake att

etter ein vel lang pause. Nok eit teikn på at tida flyg av stad her. Siste innlegg fekk nemleg ikkje med riktig alt som skjer her.
Dagen før hadde Kirsten og eg vore innom på eit lycée (vidaregåande skule) i nabolaget, som me går forbi til og frå skulen kvar dag. Der var det open skule, med tanke på evt. nye elevar som skal begynne til hausten. Kirsten var ute litt før meg, og var så vidt komne innanfor døra, før ho blei shanghaia av nokre lærarar. Då det kom fram at ho var engelsklærar, var det opp til fleire som ville ha kontakt, og då eg kom var det intens utveksling av mailadressar på gang.
Etterpå fekk me full omvisning på skulen av to lærarar. Dei viste stolt fram språklab'en med Tandberg-utstyr, og me kunne stolt fortelje at det var jo norsk. Kaffe vanka det òg på eit overfylt lærarrom, der alternativet var eit arbeidsrom med ei kopimaskin som dominerte. Då me så etter eit par timar var klare til å gå, stod me med ein middagsinvitasjon i handa! Elisabeth, som er avdelingsleiar for seconde, inviterte oss heim før vinterferien vår. Ho hadde vinterferie, men køyrde likevel dei ca 2 milene inn til Caen for å hente oss. Der møtte også Caroline (også lærar på skulen) og sonen hennar. Så køyrde me til ein idyllisk liten by ved kysten, der Elisabeth bur i eit idyllisk (men kaldt) lite hus. Litt etter dukka også la directrice (rektor) opp, og så blei det ein koseleg middag i typisk fransk stil: fyrst champagne, så litt småsnacks, en salat, middag med poteter (naboen hadde fortalt at nordmenn var så glade i poteter). Så var det ei runde med ost, før det blei avrunda med kake og kaffe. Då hadde det gått nokre timar.
Caroline køyrde oss heim, og me hadde nye avtaler om at me skulle delta i undervisning hos dei, og dei ville meir enn gjerne bistå med korrekturlesing til evt. oppgåver! Det har vore litt mailkontakt i det siste, og i går føremiddag stod Kirsten og eg på skulen og fortalde elevane om Noreg, på ei blanding av engelsk og fransk (det var ein engelsktime). Skikkeleg artig og engasjerte elevar. Plutseleg var det til og med ei som sa noko på norsk! Ho hadde vore 2 veker i Alta og ville gjerne tilbake til Noreg og lære meir norsk. I mai månad skulle elevane ut i utplassering i bedrifter, og då ville ho gjerne til Noreg! Så dersom nokon har tips, så er ho veldig interessert! Kjekk jente.
Til veka skal eg tilbake til skulen, for å intervjue 4 elevar i samband med mi neste TPE-oppgåve. Veka etter skal eg fortelje i klassa mi (10-15min) om kva franske ungdomar gjer i fritida si. I tillegg skal me skrive ca. 3 sider om prosjektet. I utgangspunktet stiller eg eit spørsmål om dei i det heile tatt har ei fritid, då dei er på skulen til klokka er |7 - 18 kvar dag! Rett nok har dei lang lunsjpause, men likevel...
Så har me ny avtale med Elisabeth: Ho har invitert oss med til Le Havre, der ho kjem frå, ein dag/helg etter påske! Sånn går det slag i slag. I går kveld var Kirsten, Randi og eg invitert heim til Marie-Cathrine og Fréderic, i lag med Marie-Cécile. Der var også Monique frå pinnekjøtkvelden i januar. Dei bur i ein idyllisk liten by litt utanfor Caen. Der tok me fyrst ei lita vandring i gatene og såg både på gamle hus og på alle blomane og trea som står i full blom for tida: japanske kirsebær- og epletre, magnolia, forsythia og kva det no er. For ikkje å snakke om påskeliljene! Det bugner av dei! Slo ut for fullt for to-tre veker sidan. (Men krokus har me ikkje sett.)
Etterpå var det inn til ny, stor middag: Aperetif + reker, nøtter og potetgull som forrett! Så salat, deretter svinefilet med ris og grønsaker, så ei runde med ostar og til slutt masse små kaker (miniutgåver av dei ein kan kjøpe til vanleg, hos bakaren). Slikt blir det oppvask ut av, men Fréderic berre drog på smilebandet og sa han rekna med å ha litt å drive med i dag! Han er nok ganske mykje yngre enn sambuaren (15-20 år), og kjem opprinneleg frå Réunion, ein av dei franske utpostane, nær Madagaskar. Koseleg kveld, sjølv om eg ikkje var heilt i form (feber og småkvalm). I kveld skal me kanskje treffe Monique på eit arrangement på Mémorial. Slik er det stadig vekk no; det eine dreg det andre med seg.
Som f.eks. for eit par veker sidan. Då hadde me mykje besøk frå gamlelandet her i samband med Kirsten sin 50-årsdag. Ho hadde kjentfolk frå Oppdal og eg hadde Svein med jaktkamerater + fruer. Fredagen var alle saman på busstur til invasjonsstrendene frå D-dagen i 1944. Kirsten og eg var særs dyktige guider, blei det sagt. Om kvelden var det triveleg fest på ein restaurant, men dagen etter drog "mine" folk og eg på biltur til Pay d'Auge. Der hadde me nemleg invitasjon til heimgården til Marie- Cécile for å sjå på epledyrking og ciderproduksjon (der Kirsten, Randi og eg var ei helg i desember). Jammen var det ikkje slik at den eine broren hennar dreiv med brenning av calvados denne dagen! Så fekk me også utsøkt innføring i korleis det blir gjort, etter ein 150 år gamal familietradisjon. Ikkje ulikt god, gamaldags heimebrenning med vedfyring, og avkjøling av dei edle dråpar på utsida av låven før dei kom inn att. Me fekk smaksprøver på heile vegen i produksjonen, på ulike årgangar. Alle endte opp med å kjøpe med seg heim den eldste årgangen + diverse anna. Inne diska Marie-Cécile opp med forskjellig snacks og salte kaker til apertifen. Så var det slater og ulike terter og saltylser før me gjekk ut og hadde omvisninga. Etterå var det inn att til søte kaker, kaffe og calvados. Me handla diverse fludium, før vi hadde ei lita gåveoverrekking: Ei halvflaske akevitt til kvar på Marie- Cécile og brørne Francois og Jean Paul. Då blei dei så begeistra at dei kom tilbake med 3 halvflasker calvados til, som gåver til oss. Det blir noko å ha for jaktlaget til hausten! Denne utflukten var nok eit høgdepunkt for "mine" folk.
Som om ikkje dette var nok, så har me vore ute og spist endå eit par kvelder til i lag med Marie-Cécile og venene hennar. Kirsten og eg seier det rett som det er; så utruleg heldige me er som har blitt kjent med henne! All den språktreninga me får, innsikt i dagliglivet til vanlege franskmenn. Somme av dei har hjept oss i samband med oppgåver. Men igjen er det Marie-Cécile som overgår alle. Då Kirsten og eg sleit oss mest i hel i "vinterferien" og veka etter med den store didaktikk-oppgåva vår (skulle vera på 10-12 sider), stilte ho opp og las korrektur og forklara feila våre. Det var ikkje nokon liten jobb!
Til sommaren kjem ho til Noreg i lag med Monique og ei til, som me ikkje har treft. Då skal dei fyrst til Kirsten på Sunndalsøra og deromkring, og så håpar eg dei kjem til oss òg. Då håpar eg me kan få ytt litt til gjengjeld for alt ho har gjort.
Svein har vore her i to omgongar; fyrst i vinterfeien heime og så på nytt i lag med dei andre. I vinterferien tok me oss nokre dagar i Paris og traska rundt, særleg i latinerkvarteret, der med budde. Var bl.a. på stor utstilling om Bonaparte i Egypt, middelaldermuseum og museum under Notre Dame-katedralen, der restane etter den fyrste busettinga i Paris er (romerane).
Elles er det høgsesong for ekskursjonar med skulen for tida. Var i Versailles for halvannan veke sidan. Det er jo alltid impressionnante, men kan hende ikkje den rette årstida, likevel. Marmorstatuene var innpakka mot frost, fontenene var ikkje i aktivitet og lite blomar. Men mykje folk og turistar, okkesom.
Sist torsdag hadde me ein ettermiddagstur med skulen til Honfleur, ein idyllisk liten by, med den stor Normandie-brua som fører over Seinen til Haute Normandie. Der var med på måleri-utstilling, blant anna med impressionisten Eugène Boudin, som kom derifrå. I tillegg var me på museéet til komponisten Eric Satie, før det blei litt byvandring, glo på kyrkjer, før me fann oss ein uterestaurant i sola ved den idylliske gamle havna.
Sånn går det slag i slag med det eine og det andre her. Innimellom har me ikkje så reint lite skulearbeid. Ei stor grammatikk-prøve hadde me for ikkje så lenge sidan, og sist onsdag var det ny litteraturprøve. Då kunne me velje om me skulle ta for oss Rhinocéros av Eugène Ionesco eller eit dikt av Victor Hugo: Demain, dès l'aube... Eg endte opp med Hugo. Som ein del av førebuingane til dette, såg Kirsten og eg Les Miserables fordelt på to kveldar. I det heile tatt ser me fortsatt mykje filmar på TV her. Er det ikkje noko på TV ein kveld, så har me eit lite lager med brukte DVD'ar som me har kjøpt inn.
Av og til tek med ein liten luftetur i Rosariet og fylgjer med på Våren. Den har vore her for fullt i to veker no, med berre sol og fint ver. Enkelte dagar har det vore opp i 15-16 grader! Sist sundag starta me sykkelsesongen att med ein fin tur til eit par lokale landsbyar i nærleiken. Så sånn går dagane. Då har det ikkje blitt så mykje tid til bloggskriving, men eg skal prøve å skjerpe meg!