Påskeferie

Endeleg er dagen her, som me har snakka om så lenge. Nedtellinga har halde på i opptil fleire veker. Kvar torsdag har eg spurt Kirsten: Kor er du torsdag om tre veker til/ to veker til osv. Etter ei runde i tenkeboksen, kjem det: då er me på tur heim att!
NO er tida her. Sit på toget til Paris og skranglar i veg. Har vore vaken sidan 04 (fekk ikkje sove meir), drosja kom halv seks, og toget gjekk 06.06. Då var Randi i trappa, på veg opp til toget, huff av meg. Heldigvis går det nytt tog alt kl. sju og tek ho drosje til flyplassen, bør det gå likevel.
Sjølv om me jo stort sett har det veldig bra her, skal det likevel bli utruleg godt å koma heim. Me har likevel prata litt om det – snoen. Både Kirsten og eg bur på på vintersportsstader i Noreg (Oppdal og Rauland), og er vanlegvis veldig glade i både vinteren og i å gå på ski. Men no…? Påskeliljene har jo vore framme ein månad her, Langs alle vegar og i hagane til folk vekslar det mellom grønt, rosa og gult. Japanske kirsebærtre, magnolia og kva det no måtte vera, er i full blomst. Men merkeleg nok, bjørka har ikkje kome enno. Har kjent litt til allergien, men det kjem vel for fullt etter påske.
Må nok berre innrømme at tanken på sno ikkje berre kjennest god no. Det viktigaste er jo likevel å treffe alle de kjente og kjære. Ekstra koseleg når ”ungane” stadig gir uttrykk for på facebook korleis dei gler seg til å koma heim.
Har med meg nokre franske magasin heim, men utover det skal eg ikkje vera student i det heile tatt. Det blir vel nok av anna å drive med, tenkjer eg. Blir vel stort sett ca. 10 i huset mesteparten av tida, med ungar + kjærastar + vesle Elias!
I dag er det Elin og eg som kjem heim (Svein hentar oss på Rjukan i ettermiddag). I morgo hentar han Aslak, Kristin + Lars og syster hans Kristine i Bø. Måndag kveld kjem Jostein og Elias. Og neste torsdag kjem Rasmus frå Danmark!
Litt rart blir det likevel å koma heim. Der manglar no Obelix som har vore sjefskatt heime nesten alle dei åra me har budd på Rauland. 17 år blei han.
Men Patch og Bonzo er der. Livets gang, det òg.