Så er det endeleg avklara: Obama (Barack, altså), kjem på besøk til meg 6. juni. Det passar i grunnen greit. Først hadde han tenktå koma no, 4. april, men så fekk han høyre at då har jo eg reist heim til Rauland på påskeferie, så då ombestemte han seg. Derfor blei det berre London på han i denne omgang.
Nei, juni passar nok betre. 6.juni, som han har sagt han skal koma, er me akkurat ferdig med dei skriftlege eksamnane, og det er enno fleire dagar att til munnleg eksamen (og avslutningsfest), så då har eg litt betre tid til han. Så kjem Kristin og Lars like etter munnleg, og så kjem vel Svein syklande i løpet av måneden.
Når Obama kjem, skal me på strandtur. No ja, heilt aleine blir me visst ikkje. Denne dagen er det eit aldri så lite ”jubileum”, som eg for så vidt har vore klar over lenge; 65 år sidan D-dagen. Eg har jo akkurat skrive didaktikk-oppgåve, som tek utgangspunkt i denne delen av historia. Me var lova resultat av den i går, men det blir visst ikkje før etter påske. Ja, ja, eg reknar med at når det resultatet blir kjent, vil eg òg bli invitert blant dei prominente gjestene. Yes, we Caen, Obama og eg.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar